Bekijk de mooiste bed and breakfast 's (B&B 's) en vakantiehuizen in Spanje

'Jeetje' gaat dat niet automatisch'?, mok ik als Alexander me vraagt de foto's naar de nieuwe omgeving van Dos Cortados 2 te importeren.
Hier kan maar weinig fout gaan dus dat karweitje is voor Anne moet hij gedacht hebben.
Enfin, daar zit ik dan en honderden foto's passeren de revue. M'n arm doet zeer maar het moet nu echt af.
Gisteren kwam de huisoppas en vervangster voor ons B&B een dagje 'droog' oefenen.
Alles heeft ze gezien en het moet haar wel duizelen. 
Natuurlijk heb ik een heel boekwerk met instructies voor haar in elkaar geflanst want je huis en werk overgeven aan een derde doe je niet zo maar. Ik in ieder geval niet. Het arme mens is er confuus van.
Nog drie weken en dan vertrekken we. 
Mijn kereltje is druk in de weer met de camera en zeult rond met verschillende lenzen, statieven, harde schijven en video-kaartjes. Ik begrijp er helemaal niets van en neem voor de zekerheid gewoon maar m'n kleine pocket camera mee.
Je weet het maar nooit met al die techniek.
Jongens... het begint er op te lijken. Onze 'to do' list beslaat nog slechts twee A4-tjes dus dat komt wel af.
Yay Spanje. We komen er aan hoor. 80 dagen onderweg. 80 dagen reizen en genieten. Kom maar op.


 

De makelaars van weleer bestoken ons nog bijna wekelijks met leuke vakantiehuizen in Andalusië en in de regio Valencia. We staan nu eenmaal in hun systeem.
Er zit zelfs een Engelse makelaar tussen die heel goed heeft onthouden wat mijn wensen zijn en gisteren op de proppen kwam met een schattig appartement met terras in Valencia stad.
Ik verslind alle info die ik krijg. Pluis alles uit en weet best dat ik m'n tijd momenteel wel beter kan benutten maar het is gewoon onweerstaanbaar.
Nog een maand en dan gaan we weg en drie maanden Spanje vergt heel erg veel voorbereiding.
Toch schieten we lekker op en de stapel met mee te nemen prutteltjes wordt steeds hoger. Tentje, luchtbedden, de pomp en zelfs campingbestek ligt al klaar in de kelder.
Ik ben heel benieuwd hoe vaak we hier gebruik van gaan maken. Het ziet er mijnsinziens helemaal niet comfortabel uit.
Morgen over een maand zitten we in San Sebastian. Meer dan 200 pintxos-restaurants telt de stad maar liefst. Ik kan er gewoon niet over uit.
De bedoeling is, zo hoorden wij, dat je al slenterend door het oude centrum van barretje naar barretje gaat, overal iets kleins kiest uit het assortiment, een glaasje er bij neemt om vervolgens weer door te lopen naar de volgende.
Helemaal aan ons besteed.
De reis is uitgestippeld, we zijn er bijna klaar voor en zullen het gewoon maar gaan ervaren. 
Met behulp van dit blog en begeleidende videofilmpjes zullen we proberen jullie straks zo goed mogelijk op de hoogte te houden.
Spannend. We zijn nog nooit zo lang weg geweest.

'Niets is meer waard dan het hebben van een droom', hoorden we gisteren zeggen op tv. Als dat werkelijk zo is dan moeten wij wel zo ongeveer de gelukkigste mensen ter wereld zijn.
Dromen genoeg. Wensen in overvloed en stapje voor stapje denken wij onze 'grote' droom te kunnen realiseren. Kwestie van hard willen werken, focussen, plezier hebben in wat je doet en goed met elkaar blijven praten.
Toch staat bij mij 'De Droom' niet op de eerste plaats. Het maakt mijn leven weliswaar heel spannend, inspirerend en meer dan waard om geleefd te worden maar toch...
Gezondheid, vriendschap, vrijheid en gelukkig kunnen zijn met wat er is komen voor mij toch echt op de eerste plaats.
I have a dream...... Ja, nóu!!! Heen en weer kunnen pendelen tussen Spanje en ons eigen kikkerlandje met misschien wel een heel klein huisje op het Valenciaanse platteland..... Heel graag. Maar ook al zou het er nooit van komen (wat ik me niet voor kan stellen) dan toch even goede vrienden. Het hebben van een droom is van onschatbare waarde en het is gratis voor iedereen.

Iedere dag werk ik wel een paar uur aan de voorbereidingen van onze reis: In 80 dagen dwars door Spanje.
Met rode konen van de opwinding bekijk ik de verschillende filmpjes op Youtube en wordt met het uur enthousiaster.
Vooral het Noorden en Noord-Westen van Spanje hebben momenteel mijn onverdeelde aandacht.
Omdat we helemaal niet bekend zijn met deze regio's doe ik extra m'n best om vooral maar niets over het hoofd te zien.
Pintxos, cider, de grote steden.... Ja, zo ver ben ik inmiddels wel maar ik lees ook over dramatische landschappen, ruige rotskusten en wildbegroeide bergen.
Ik bekijk de bijbehorende filmpjes en kan m'n ogen bijna niet geloven.
Het is zo on-Spaans voor mijn idee. Zó anders dan wat we gewend zijn.
Deze drie maanden zullen beslist niet voldoende zijn om Spanje grondig te leren kennen maar op deze manier krijgen we wel een beetje inzicht in de enorme diversiteit van het land. 
Ik ben op m'n laptop net aangeland bij de 'Picos de Europa' en voor mijn gevoel had het net zo goed Zwitserland kunnen zijn. Ik zal me wel vergissen. We zullen ons maar laten verrassen.
Tjonge, wat ben ik onder de indruk.

Er zijn piepkleine dorpjes die we in Andalusie bezocht hebben. Dorpjes waar je echt naar zoeken moet. Gek genoeg hebben we éen van de belangrijkste steden van Andalusie overgeslagen. Tot twee keer toe maar liefst. Cordoba.
We zullen het maar wijten aan tijdgebrek maar zo iets kan natuurlijk niet.
Vanzelfsprekend gaan we er deze aankomende reis werk van maken en gisteren, tijdens een genoegelijk etentje met twee dierbare vrienden werd er besloten dat zij zich voor een paar dagen bij ons aan zullen sluiten zodra we in Cordoba aangekomen zijn.
Het is sowieso al geweldig om daar een paar dagen met ze door te kunnen brengen maar het wordt ons tevens wel héel erg makkelijk gemaakt.
Vriendin Sabien heeft namelijk de goede gewoonte citytrips tot in de puntjes uit te werken.
Ik weet nu al dat ik absoluut geen voorbereidend werk hoef te doen. We zullen Cordoba grondig leren kennen. Laat dat maar aan haar over.
Stevige schoenen zullen we wel nodig hebben. Tijdens eerdere city-trips met die twee heb ik wat achter ze aangesloft. Uren lang...
Geen hoekje wordt overgeslagen en dat zullen we weten. Ik verheug me er nu al op. Nu nog een leuk hotelletje in  het centrum zien te vinden.


 

Drie maanden weg willen vergt de nodige voorbereiding. Hoe krijgen we zo veel mogelijk B&B 's en vakantiehuizen bezocht? Als we 15 regio's willen bezoeken en er ook willen filmen, hoe verdelen we dit dan? Waar overnachten we? Wat mag het kosten?
Inmiddels heb ik een heel boekwerk aangelegd waarin alles beschreven staat, het tentje wordt ter controle opgezet in de achtertuin, er worden handleidingen geschreven voor huisoppas en voor ons bed and breakfast hier en ik heb het donkerbruine vermoeden dat ik er nog lang niet ben.
Pas schreef ik een stukje over de olijvenoogst en hoe graag we hier eens bij zouden willen zijn en we werden op onze wenken bediend.
Saskia van Casa Zambargo melde ons dat we in november van harte welkom zijn in Andalusie om te komen helpen met de pluk op de voet gevolgd door Carien van bed and Breakfast 'Can Mas Lluis' in Catalonie. Hier wordt er in december geplukt.
Ook Casper laat van zich horen. Bij hem mogen we komen helpen op zijn land in de Alpujarras.
Ik wil het!!!!! Hebberig als ik ben wil ik drie keer gaan plukken maar hoe vertel ik dat aan mijn baas bij de schouwburg? November en december zijn topmaanden in de theaterwereld.
Zucht.... M'n collega's maar weer eens heel lief aankijken. Misschien kunnen we er eentje meemaken... of twee..... 
Ik ga alvast heel voorzichtig naar beschikbare vluchten kijken. 

 

Wij zullen helaas achter het net vissen en de olijvenoogst in Spanje niet meemaken.
De oogstijd is in november en dan zijn wij al lang weer terug in Nederland. Heel jammer want we zouden zo graag eens een dag meeplukken. En ook zou ik graag een fabriek bezoeken waar de rijpe olijven tot olie geperst worden.
We hebben er al zoveel verhalen over gehoord maar in al die jaren is het ons nog niet gelukt.
Enfin, een uitstekend excuus om in het najaar nog eens een weekje terug te gaan want het moet er toch eens van komen.
Olijven worden met de hand geplukt of uit de boom 'geharkt', daar waar het kan zelfs met speciale machines uit de bomen getrild en vervolgens vervoerd naar de olieperserijen.
Ik heb er een leuk filmpje bij gevonden. Het geeft je een idee van hoe dit in z'n werk gaat en ik vind het prachtig. Kijk maar.

Hoe wordt olijfolie gemaakt

 

Ach, jeetje... Kijk nou toch.
Ergens op mijn computer vond ik de eerste zeven hoofdstukken terug van wat ooit een boek zou gaan worden.
Twee jaar geleden alweer begon ik er serieus over te denken. Een heus boek schrijven.
Bloggen deed ik al geruime tijd en het leek me leuk mijn schrijfseltjes tot een lopend verhaal om te toveren.
Het verhaal over een zoektocht naar een eigen bed and breakfast in Andalusië zou het moeten gaan worden met als zinderend hoogtepunt de ultieme vondst. Ons gedroomde B&B.
Inmiddels zijn we alweer twee jaar en vijf bezoeken aan Spanje verder en alles is zo heel anders gelopen dan we hadden kunnen denken.
Andalusië werd Valencia. Een eigen B&B werd na eindeloos denkwerk toch maar een eigen huisje en zie ons nu eens zitten.
Een eigen B&B in Nederland en Dos Cortados zijn er voor in de plaats gekomen maar de droom blijft en reken maar dat deze vanzelf een keer uit zal komen.

Tot voor een jaar of vijf terug waren er twée zaken die je maar niet moest doen met mij. Het ene was: mij meenemen op vakantie naar Spanje en nummer twee was: me in een tentje zetten.
Inmiddels is Spanje mijn favoriete land geworden maar slapen in een tentje?
Ik ben een meisje van de stad, dol op reuring, luxe en zelfs uitlaatgassen.
Vele grote steden heb ik bezocht en overal reserveerde ik er een decadent hotel bij maar nu we ons aan het voorbereiden zijn op een paar weken Extremadura verandert er iets bij mij.
Ik lees over de alom aanwezige natuur, de vogels en de enorm uitgestrekte parken aldaar en krijg opeens de kriebels.
Zou het niet leuk zijn om me er gewoon eens in te storten? Wandelschoenen aan, flesje water, kompas en verrekijker mee.... Eens zien wat er gebeurt...
'Goh', zegt Alexander (de vogelaar) verbaasd als ik hem er over vertel. 'Zo ken ik je niet maar het lijkt me geweldig. Samen er op uit.'
'Als ik nog even geduld met je heb wil je misschien nog wel eens met me gaan kamperen'.
Kamperen, peins ik. Tentje opzetten, wc rol onder de arm, geen luxe, geen fijne kroeg in de buurt. Hoe zou dat zijn? Met z'n tweeen in een tentje in de Extremadura?
Inmiddels zijn we een paar dagen verder. Het tentje komt er en gaat mee in de auto.
't Zal me benieuwen.

Lees meer over de Extremadura


 

Eigenlijk ben ik gek op de seizoenen. Op álle seizoenen maar van de lente word ik toch wel héel erg gelukkig, merk ik.
Ons tuintje heb ik boordevol tuinkruiden gepropt en het ziet er zonnig uit.
Zingend poets en boen ik ons kleine bed and breakfast en zet een flesje cava in de koelkast klaar voor mijn nieuwe gasten van vanmiddag.
Een beetje zon doet wonderen en ik zit opeens weer boordevolvol energie.
Dolblij ben ik met mijn twee horeca collega's die ons in de gelegenheid hebben gesteld nog drie weken eerder te kunnen vertrekken naar Spanje. Ik kan ze wel zoenen (en dat doe ik dan ook want het zijn leuke kerels.)
Ons kleine vakantiehuis in Andalusië wacht op ons en ik realiseer me dat we over twee maanden al vertrekken. Onvoorstelbaar.
Mijn boek over de Extremadura is binnen dus kan ik me een beetje gaan inlezen.
Het huis is schoon, de mails bijgewerkt en ik kan nog wel honderd dingen verzinnen die ik zou kunnen doen maar ik laat het er even bij.
Gisteren heb ik een beginnetje gemaakt met Pinterest en het is enig om te doen maar ook zeer verslavend. Ook dat moet vandaag maar even wachten.
Kopje koffie, broodje met geitenkaas en zongedroogde tomaatjes, boekje.....
Wie doet me wat? Het is lente...

Inschrijven voor onze nieuwsbrief? Klik hier.